Ik kon niet weerstaan aan het delen van dit prachtige verhaal.

Ik hoop dat je geniet er ook!

... VoGE

Wonen in het kader van het water in een lelie vijver waren een kolonie van water bugs. Ze waren goede vrienden en alle leefden nog lang en gelukkig samen, maar zo nu, een van hen zou hechten zich aan een lelie stengel en moet zijn weg vinden tot in het zonlicht om nooit meer te worden gezien het opnieuw.

Een water-bug in gesprek met de anderen zei hij merkte dit en had vaak afgevraagd waarom dit is gebeurd en wat er aan de andere kant van het water en belangrijker nog, waarom geen van de anderen was teruggekeerd uit te leggen. Alle bugs een belofte gemaakt dat als zij zou gaan om een steel ze zouden terugkomen en vertellen wat ze hadden gezien.

Nou, een dag had ik het heel fout had gemaakt die de suggestie bevond zich vast op een stengel. Hij maakte zijn weg naar boven en via het water naar de oppervlakte, het doorbreken hij bevond zich op een grote pad-lelie. Dingen waren veranderd - hij was nu ademen lucht en hij had gekregen vleugels! Plots nam hij uit in een flits, zo'n hoge vlucht door de lucht. Het was glorieus!

Net toen herinnerde hij zich zijn belofte: "Ik moet terug gaan en vertel de anderen" dacht hij. Dus met dat in gedachten hij vloog naar het wateroppervlak, maar veel tot zijn eigen verbazing kon hij niet door aan zijn vrienden hieronder.

Na enkele pogingen besloot hij om af te zien van dit idee hopen dat al zijn vrienden zou weten dat hij probeerde om zijn belofte. Hij vloog buiten in de zon de wetenschap dat ze allemaal zouden elkaar weer ontmoeten, op een dag, toen ze werden libellen ook.

VoGE en Carla Thomas op de Overton Park Shell

Sommige dingen kun je niet negeren

Ik geloof niet reageren gewoonlijk op hatelijke woorden, maar ik vond een kwezelachtig rant in mijn e-mail die was zo boos dat stomp en besloot ik het te ontkoppelen van het bericht om te zien wat maakte de schrijver teek.

Ik vond geen verrassingen. Het geraaskal van de auteur (afgedrukt in de kleuren rood, hieronder) vertegenwoordigen typische voorbeelden van hetzelfde type van vooroordelen dat ik ben opgegroeid met in het zuiden. Dat is toen ik besloot om te reageren op hun boodschap punt voor punt, al was het maar om de vage spookachtige echo's uit een zuidelijk verleden te verbergen weg in mijn eigen onderbewustzijn.

Ik verontschuldig me op voorhand als ik mij te lang adem in mijn antwoorden, maar de waarheid heeft behoefte aan een stevig fundament staan als het gaat om een blijvend effect hebben. Dat gezegd zijnde, laten we beginnen.

De rant begint met de uitspraak:
> I AM WHITE!

Nou, ik ben er niet en dat is het meest waarschijnlijk is, evenmin als de auteur. Zoals Amerikanen, de meeste "wit" zijn een mengeling van rassen die zijn naar bed gaat samen goed voor ruim 500 jaar, en dat is niet het tellen van alle Europese ongedisciplineerdheid dat ging over tot stand te brengen.

> Ik heb een vraag waarom blanken racisten zijn,
> En geen andere race is.

Dat is geen echte verklaring. Raciale onverdraagzaamheid is de oorzaak van vele van 's werelds grootste problemen en de standaardafwijking dragers zijn afkomstig uit vele culturen en rassen. Het belangrijkste is dat ze allemaal geleerd om hun haat door ouderlingen. Culturen, net zoals kinderen, leren door voorbeeld.

> Er zijn Afro-Amerikanen, Mexicaanse Amerikanen, Aziatisch
> Amerikanen, de Arabische Amerikanen, enz. En dan zijn er nog
> Net Ameri-blikjes.

Eigenlijk, je ouders en / of grootouders waarschijnlijk sterk verbonden met hun land van herkomst, zelfs als je dat niet doen. Ze leefden de meeste kans op een deel van de stad, waar anderen van hun cultuur ook verbleven, vooral als ze waren immigranten.

Het feit dat je een hele generatie wortelloos en verwijderd uit de kennis van uw eigen tradities niet stoppen je in een superieure positie. Het maakt je gewoon onwetend zijn.

Zoals Dawn begroet ons met zon en geschenken ons nieuwe kansen te bieden, vinden velen hun hart bewolkt met gedachten van het naderende regen. Dit is een tijd van grote veranderingen, de hele wereld. Verenigingen zijn in een pijnlijke overgang en, net als muizen scurrying rond de voeten van wandelend buffels, moeten we ons eigen plan stappen zeer zorgvuldig worden gecontroleerd. Voor enkele, zo niet de meeste, zal dit seizoen van offer en veranderen op een manier die buiten ons huidige denken.

Voor mij, vandaag begon als een introspectief dag. Dawn me gevonden prayerfully het zoeken van de horizon, het kijken en luisteren op tekenen. De natuur heeft altijd een les als we alleen letten! De lucht was bewolking, dus zoeken naar een bericht in de zon was tevergeefs ... De insecten klonk gedempt en verre. Zelfs het gras leek te voorzichtig te zijn dauw.

Zowat dan een bord kwam bij me op in de vorm van een kleine mug ... Ik zag haar als ze boven mijn hovered knoflook geparfumeerde huid bijna een minuut, wankelend en aarzelend, daarna ging resoluut en begon te drinken met een gruwen als te zeggen: "Ongeacht hoe het smaakt, ik heb om te doen wat ik moet doen."

I agree. Wij allen moeten doen wat we moeten doen. Welke is de reden waarom ik vermoorde die mug, die stierf met eer als een krijger.

Van kleine dingen soms grote berichten.

Schepper, onze ogen openen dat we kunnen zien

AHO!

Just Want

Gewoon omdat mijn inzicht kunnen verschillend zijn
van de uwe, niet uitgaan heb ik geen begrip.

We hoeven alleen afkomstig zijn van verschillende ervaringen.

Gewoon omdat mijn visie is anders dan de jouwe,
niet uitgaan Ik ben blind.

We zien de dingen anders.

Alleen maar omdat je het niet eens bent met mijn woorden,
neem aan dat je niet de enige "goed mens"
in de conversatie.

Dat heet vooroordelen. De moeder van haat.

- VoGE 2002

Ik had een gesprek met een oude en dierbare vriend, de andere dag. Zijn hart was door de onrustige wereld zag hij om hem heen. Zijn geloof gaf hem een soort kracht, maar ook hem beroofd van hoop. Hij was verkocht "God in de hemel" en was ervan overtuigd dat alles over deze wereld was slecht en corrupt.

Mijn hart ached voor hem want ik besefte hoe weinig hij wist van Grootmoeder Aarde en Haar wonderen.

Een familie man, eerlijke en zorgzame over anderen, werd hij achtervolgd door de vreselijke visioenen die gevuld zijn ogen en zijn tv-set ... De wrede daden van zijn medemensen ... De harde realiteit van een wereld onevenwichtig. Uit zijn woorden ontvouwen Ik zag vouwen van de pijn dat was in zijn hart gegrift door negatieve ervaringen.

Ik deelde zijn zorgen, maar niet zijn angst en depressie, want in mijn ogen, dit verondersteld wordt een plek van de overgang en veranderen ... Een kans om te groeien als spirituele wezens! Het is slechts door middel van warmte kan worden dat staal gehard en sterk zijn. Deze wereld is een spirituele Proving Ground gevuld met het zaad van beide Hel en Hemel. Het is aan elk van ons om te beslissen welke zal groeien en bloeien in ons eigen hart.

Ik heb geprobeerd om aan mijn vriend, de wonderlijke visioenen Grootmoeder Aarde schenkt aan degenen die gaan gewoon kijken ... Het voeden van het voorjaar van baby's, gevleugelde, beslagend, geschaald, en naakt ... Het verzamelen van de regenboog in het hele land als kale takken in burst viering ... De geweldig spektakel van Sunrise, zodat dit op een andere dag vol mogelijkheden nog niet ontdekt ... Maar zijn geest was gesloten voor deze wonderen en ze bracht hem weinig vreugde. Zoals een man achteruit rijden op een paard, hij zag alleen de gegroefd, crapped-op pad achter hem.

Hij clung aan zijn heilige boek als een schild tegen alle pijn. Maar in het proces hij ook geblokkeerd out Creator's genezing Licht!

Ik liet mijn vriend, wetende dat ik hem niet had bereikt. Zijn zwakke afscheidswoorden glimlach vertelde me dat hij dacht mij wat opto-mysticus gek met mijn hoofd in de wolken. Zoals ik al overwogen hebben we gedeeld met elkaar, een gebed voor ons allebei ook beaamd door mijn geest ...

"Schepper, open ons hart dat wij ook voelen ... De mogelijkheden op elk moment ... Het wonderbaarlijke in de hand over hand toe. Schepper, onze ogen openen dat we kunnen zien ... Buiten onze pijn ... Buiten onze vooruitzichten ... Beyond the horizon. En laten we altijd open voor de zegeningen u schenken op ons iedere stap van de weg! "

AHO!